Toen Johan Verminnen in 1990 voor zijn “Musette” een accordeonist nodig heeft, haalt Rony zijn accordeon van onder het stof … om hem nooit meer op te bergen. "
Tegelijk met de opkomst van de ‘nieuwe’ musette in Frankrijk, onder impuls van Richard Galliano, waren er ook in België muzikanten die de musette- en accordeontraditie nieuwe wegen uitstuurden. Rony Verbiest is een voorname pion van deze beweging geworden. Hij heeft de liefde voor de accordeon meegekregen van vader Michel, een accordeonvirtuoos die in zijn tijd in het noorden van Vlaanderen "wereldberoemd" was. De opkomst van de mobiele disco's en DJ's in de jaren zestig verwezen de accordeon echter naar de privé-sfeer.Vanaf zijn veertiende ging Rony saxofoon en slagwerk studeren, eerst aan de Academie van Ledeberg, later aan het Koninklijk Conservatorium van Gent (saxofoon, slagwerk en kamermuziek). Uiteindelijk haalde hij aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel een Eerste Prijs Saxofoon.
v Kort daarna vond hij een vaste stek als baritonsaxofonist bij de Militaire Kapel van de Gidsen, waar klassieke en militaire muziek de dienst uitmaken. Maar ook hij geraakt in de ban van de jazz en speelt steeds meer in allerlei jazzformaties en big bands. In 1975 speelt hij in de bekende Big Band Sound o.l.v. Freddy Couché uit Wetteren. In de jaren tachtig richt hij zijn eigen Cool Mood op met trompettist Serge Plume, gitarist Peter Hertmans en bassist Bart Denolf. In 1989 wordt hij door de toenmalige BRT uitgenodigd voor de formatie De Frisse Wind (o.a. op Jazz Middelheim). In het saxofoonkwartet Saxologie speelt hij een repertoire van klassiek tot jazz.
Kortom, hij ontwikkelde zich tot een veelzijdig muzikant met een ruime belangstelling. Toen Johan Verminnen in 1990 voor zijn “Musette” een accordeonist nodig heeft, haalt Rony zijn accordeon van onder het stof … om hem nooit meer op te bergen. Al snel versmelt zijn brede muzikale bagage met zijn volkse roots tot een soort nieuwe muziek, die Rony steeds maar bleef kneden en verfijnen op zijn eigen spontane en creatieve manier, eerst in de formatie Les Petits Belges, en later nog meer in zijn eigen trio. De traditionele musette werd verrijkt met invloeden uit moderne jazz, klassieke muziek en volksmuziek, en in belangrijke mate de Argentijnse tango, met Astor Piazzola als boegbeeld.
Zijn debuutcd Ah Bah Joât (1998) bracht daar de bevestiging van. Ruim twee jaar later werd Caro Hum ingeblikt. Nog meer dan op Ah Bah Joât kwam hier de nadruk te liggen op de brede muzikale bagage van Rony Verbiest. Nu verschijnt Nouvelles, een album met het trio Cattleya van pianist Michel Bisceglia. Het idee voor dit album ontstond toen Rony gevraagd werd als een van de gastsolisten bij een prestigieus project van Cattleya in Duitsland. Michel Bisceglia: “Rony is naar Aken gekomen voor het concert, dat later in de studio nog eens werd overgedaan voor de opname van de cd Madeleine. Hij werd er meteen goed ontvangen, want hij hoeft maar twee noten te spelen en de mensen zijn meteen geboeid. De affiniteit tussen Cattleya en Rony was dermate groot dat Rony besloot zijn nieuw album op te nemen met Cattleya.”