De furorejaren van de kleinkunst stamt uit de jaren zestig en zeventig.
Dit was de tijd van de flower en de power om ergens uitgesproken vóór of tegen te zijn. In eerste instantie ging Vlaanderen in het kielzog van onze noorderburen Nederlandstalige liedjes nazingen. Tot wij na verloop van tijd, compatibel met onze “Vlaamse tragere geaardheid”, zelf begonnen uit te pakken met Nederlandstalige akoestische luisterliedjes.

De Vlaamse pioniers in de kleinkunst waren Miel Cools, Bob Wezenbeek, Kor van der Goten, Hugo Raspoet en Antoon Decandt etc., gevestigde waarden die hun aandeel hadden in de snelle groei van de kleinkunst in Vlaanderen.
Mede oorzaak van deze opbloei was dat de drempel naar kleinkunst lag laag, in die zin dat je in het plaatselijk café om de hoek kon genieten van rasechte Vlaamse cultuur.

Helaas door de opkomst van de elektronische muziek, kwam dit “kleine” kostbare cultuurgoed te snel in het gedrang. De media drukte zijn stempel in de jaren tachtig en alles werd overspoeld door de grote platenmaatschappijen uit de States.
Kleinkunst werd naar de achtergrond geduwd.

Gelukkig waren er de culturele centra, samen met een kleine groep erfgoedliefhebbers die het genre brachten naar een exclusievere sfeer waardoor de drempel, jammer genoeg, wel hoger kwam te liggen.
Met de opkomst van het internet hebben zich uiteraard nieuwe wegen geopend en ligt deze opstap naar kleinkunst weer lager.

De jeugd begint zo langzamerhand het kleine Nederlandstalige akoestische lied weer te waarderen, oa door de toegankelijkheid van het internet.
In dit kader ligt het in de planning van Digiland Records om met audiovisueel materiaal regelmatig één van onze kleinkunstenaars in het zonnetje te zetten op deze site.
Het leuke is dat iedereen zich vrij mag voelen om een reactie te plaatsen onder deze posts!